B_O_W 的个人资料bozo of my life...照片日志留言簿更多  |  工具 帮助 |
|
|
สงกรานต์..บ้านเฮาสงกรานต์ปีนี้..ข้าพเจ้ามีความสุขม๊ากมาก
ข้าพเจ้าได้เจอผู้คนมากมาย เย๊อะแย๊ะ ที่พวกเค้าทำให้ข้าพเจ้ามีความสุข
อาทิเช่น
วันที่ 11...ข้าพเจ้าได้ไปแข่งบาสเก็ตบอล ซึ่งเป็นกีฬาที่ข้าพโปรดปรานมากที่สุด
วันที่ 12...คืนวันนั้นข้าพเจ้าได้ไปหาดบานชื่น ซึ่งเป็นทะเลที่สวยมากประจำจ.ตราด เลยทีเดียวร่ะ(และข้าพเจ้าก็เมามาก)
วันที่ 13...ข้าพเจ้าได้ไปกินข้าวกับเพื่อนเก่าสมัยมัธยม ซึ่งทำให้ข้าพรู้สึกมีความสุขจริงๆเลยทีเดียว
จากนั้น ข้าพเจ้าก็ได้ไปดื่มสุราต่อกับรุ่นพี่นักบาส(ซึ่งคืนนั้น ข้าพเจ้าจำอะไรไม่ได้เลยฮะ เมามายมากฮะ)
วันที่ 14...เป็นการชิงชนะเลิศบาสเก็ตบอลเป็นวันสุดท้าย ข้าพเจ้าถูกพัหตัวยาว ไม่ได้ลง
เพราะเนื่องมาจากผลของอาการเมื่อคืน ทำให้ข้าพเจ้าไม่แรงแม้แต่จะเดิน 555(สมน้ำน่าคับ)
แต่ข้าพเจ้าก็ไม่ได้ยอมแต่อย่าใด หลังจากที่บาสเก็ตบอลจบ...
ข้าพเจ้าก็ซื้อเบียร์มานั่งจิบไปเรื่อย จนกระทั่งมืด แล้วข้าพเจ้าก็ไปต่อกันกับพี่นักบาสอีกตามเคย(เมาเล๊ะอีกเคยคับ)
เช้าวันที่ 15 เพื่อนข้าพเจ้ามารับไปเล่นสงกรานต์ที่อ.ขลุง จ.จันทบุรี
ข้าพเจ้าก็เริ่มสตาร์ทการดื่มเบียร์ตั้งแต่ 10โมงเช้า พอถึงขลุง ก็ได้ที่พอดี เริ่มการเล่นสงกรานต์ได้อย่างสนุกสนาน
ปรากฎว่าวันนั้นข้าพเจ้าเมาทั้งวันฮ๊ะ เดินเล่นสงกรานต์อย่างไม่รู้ตัว
มารู้ตัวอีกทีก็สายเกินไปซะแล้วคับ ตัวข้าพเจ้าดำปิ๊ดปี๋ อย่างกับถ่านเลยคับ
แต่ข้าพเจ้าก็ยังไม่ยอมแพ้อีกเช่นเดิม ให้แม่สุดที่รักทำกับข้าวให้ เพื่อนมานั่งกินกันต่อที่บ้านถึง ตี4ฮะ
ผลปรากฎว่า เมาหยั่งหมาอีกเช่นเดิม
ยังยัง ไม่ยอมแพ้ ตื่นมาอีกวัน
เป็นวันที่ 16 ข้าพไปนั่งกินกับรุ่นพี่นักบาสอีกเช่นเดิม แต่ผลปรากฎว่า ข้าพเจ้าแทบหลับคาโต๊ะ
ส่วนวันนี้ วันที่ 17 ข้าพเจ้าสู้ตาย ไปกินกินรุ่นพี่อีกแล้วครับ เมามาเหมือนกัน แต่พอมีแรงกลับมาอัพสเปชได้
เก่งมากฮะ..ปรบมือๆ
แต่หลังจากนี้ เหตุการณ์ในวันพรุ่งนี้จะเป็นเยี่ยงใร ในไม่รู้ ยังไงเดี๊ยวจะกลับมาเล่าให้ฟังอีกรอบ
รู้แต่ว่าข้าพเจ้ามีความสุขกับเทศการ สงกรานต์ในปี 52 นี้มาก
แล้วเจอกันใหม่น๊ะจ๊ะ...เทศกรานต์สงกรานต์...กรู๊....ๆ "ปัดฝุ่น.จำไม่ได้ว่านานแค่ไหนแล้วที่ไม่เคยเข้ามาในนี้เลย
ห่างหาย ล้างลา ว่างเว้นไปซะเนิ่นนาน
ถ้าเปรียบเทียบจากบล็อคที่แล้วๆมา รู้สึกว่าเขียนอะไรก็ไม่รู้(งี่เง่า..สุดๆ)
กลับมาครั้งนี้ รู้สึกได้เลยว่า ข้าพเจ้าโตขึ้นมาก
เลิกเพ้อฝัน ไร้สาระ กับเรื่องไม่เป็นเรื่องแล้วร่ะ
วันนี้พอแค่นี้ก่อนระกัน เด๋วจาเข้ามาอัพให้บ่อยขึ้นนะ(ไม่ใช่ไรหรอก..ง่วงแระร่ะ ไม่รู้จาเขียนไรดี)
ไว้อาลัยให้กับ..ความบื้อ..ของตัวเองหน่อยเร๊วความลับไม่มีในโลก....ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย... แต่...ความจริงบางเรื่องอาจทำให้เราเจ็บเกือบตาย... แต่....ความจริงเหล่านั้น....เป็นสิ่งที่เราคาดเดาไว้แล้ว... และในทีสุดมันก็คือความจริง. ...เจ็บ....จุก...อึ้ง....แต่....ร้องไม่ออก... ไม่รู้จะร้องว่าไง...ไม่รู้จะโกรธอะไร...ไม่รู้จะทำยังไง.... รู้แต่ว่า...ตอนนี้...มันชาไปหมด...ชาจนเกือบไม่มีความรู้สึกอะไรเลย.... ชอบ...กับ....เกลียด....มันใกล้กันเหลือเกิน.... เรายืนอยู่ตรงกลางระหว่างมัน.... หลังจากนี้...เราจะเอียงไปทางไหนดี... แต่...ดีใจอย่างนึงที่เดาเหตุการณ์ได้ถูก... โง่มั้ย...???... ตอบได้เลยว่า.... โง่สิ.... แต่....จะไม่โง่ซ้ำ..โง่ซ้อน....อีกเด็ดขาด.... สัญญา....กับ..ตัวเอง....
Ps. -ช่างเก่งเน๊อะ รู้ด้วยตัวเองจนด๊าย..ในเมื่อรู้แร๊วก็ไม่ต้องยุ่งกะเค้าอีกร่ะ เสียเวลาป่าวๆ ชอบนักเหรอ"การโดนหลอกน่ะ" -อยากหัวเราะดังๆให้กับคำว่า"fReEdOm"555 -หมดหนุกเร๊ย รู้เร็วเกิ๊นนน -ไม่เอาแร๊วๆ ขออยู่คนเดวเหมือนเดิมดีก่า เข็ดอย่างแรง -ว่าแร๊วคืนนี้นั่งรถกาบบ้านไปหาคุงแม่แว่นที่ตราดดีก่า..คิดถึงแม่ที่ซู๊ดดดเรยร่ะ -ไม่มีที่ไหนสบายไปก่าบ้านเราแร๊วร่ะ..เปนทั้งที่ซุกหัวนอน ทั้งไว้พักกายแระใจ นี่แหร่ะที่เค้าแรกว่า"สวรรค์บนดิน"...ไปดีก่ามัวแต่โม้ เด๋วก็ไม่ทันรถกับตราดหลอก ไปเกบเสื้อผ้า ไปไป๊ HigH tO lOw.hiGh To low tHe lifE iTsElf
HighEr? loWeR?
bEtTeR iN tHe WaY, jUst MakE iT diFfeReNt !!! cause only God know. งง..สับสน..เบื่อ.. เหงา.. เศร้า.. เซ็ง.. ................... ชีวิตโสด อยู่กะเพื่อน มีความสุข พอมั๊ยแค่นี้ อยากได้ไรอีก .................. ทำไม เมื่อไหร่ ถึงจายอม เปิดใจ รับคนอื่น เข้ามาในชีวิต ซะที ปิดกั้นตัวเอง ทำไม ....................... อีบร้าเอ๊ย โง่ จิงจิง กาบไปคิด ดูใหม่นะ .......................
ปล.คิดถึง.......???.......สุดๆ ม่ายได้คุยไม่ได้เจอกันนานเรย เปนไงบ้างน๊า จารืมเราไปแร๊วรึยังหว่า เดือนหน้าก็เปนวันเกิดเค้าแร๊วหนิ..ตั้งใจจาซื้อของขวัญให้ แต่ไม่รู้จาฝากใครไปแร๊วก็ไม่รู้ว่าเค้าจารับของเราไว้มั้นด้วยดิ ภาวนาให้เค้ารับไว้แร๊วกัน อย่างน้อยๆเราก็ตั้งใจให้จิงๆ บอกตรงๆตลอดระยะเวลาที่ผ่านๆมา..เราไม่เคยลืมเค้าเรยซักนิดยังคงมีแต่ภาพความทรงจำดีๆตลอดเวลา น่าสงสารผู้ชายคนต่อไปที่จาเข้ามาเปนแฟนเรานะ..เพาะเราคงม่ายสามารถรักเค้าได้เท่ากับ........???.......อีกแร๊วร่ะ คิดถึงเสมอนะ............???...........
ความในใจ..อยากจาพูดคนเรานี่พูดกันไม่รู้เรื่องจิงจิงเน๊อะ
ปากก็บอกว่าจาเลิกยุ่ง เลิกยุ่ง
แต่ไหงยันมายุ่งวุ่นวายอีกอยู่ได้
เมสเสดก็ไม่รู้จาส่งมาพร่ำเพ้อละเมอหาทำไมนัก
แถมยังมีน่าเมสเสดมาอวดผู้ญ.อีกคนนึงด้วยนะ
แหว่ะ!!จ้างให้กรูก็จาหึงหรอก
เวรจิงจิง
ไปตายซะเหอะมรึงน่ะ
เลิกยุ่งกะชีวิตคนอื่นเค้าได้แร๊ววว
กรูปวดกาบาล
อย่าคิดเข้าข้างตัวเองไปหน่อยเร๊ย
จร้าไอ้หล่อ..หล่อไปหมดอ่ะดิมรึงน่ะ
เมื่อไหร่ที่มรึงไปให้พ้นๆชีวิตกรู
นั่นแหร่ะคือวันที่กรูขึ้นสวรรค์
จำใส่กะโหลกเอาไว้
ปล. คิดถึงพี่แบงค์ว่ะ ตอนนี้น้องโบเข้าใจแระว่าเวลามีคนมาคอยตามตื๊อมากๆมันน่าลำคาญขนาดไหน
เวรกรรมมันคงมีจิงๆแหล่ะเน๊อะ เฮ้อ..พี่แบงค์จาสบายดีรึป่าวเน๊อะ
แต่ก็คงจาสบายดีแหร่ะไม่มีเรามาคอยทำให้วุ่นวายใจละนี่นา
จิงแล้วเราน่าจะจบกันด้วยดี และก็เปนเพื่อนที่ดีต่อกันได้นะ
แต่มันคงสายเกินไปที่พี่แบงค์จะให้อภัยวะแล้วล่ะ
น่าเสียดายคนดีอย่างพี่แบงค์นะ..คิดถึงพี่แบงค์เสมอ
ps.ช้านขอสาบานว่าหากช้านมีแฟนอีกครั้งช้านจะไม่มีวันตามใครอีกเปนอันขาด
ต่างคนต่างอยู่แระกาน แบบบุฟเฟ่ไปเรยน่าจะดีนะ
สบายใจที่จะเจอกันแล้วค่อยเจอ
ดีก่าอยู่ใกล้ชิดกันทุกวันแล้วทะเลาะกัน
...แต่ว่าตอนนี้ช้านก็มีความสุขดีนะช้านเองก็ยังไม่อยากมีใครในตอนนี้เหมือนกัน
รู้สึกว่ายังอยากใช้ชีวิตโสดให้เต็มที่สุดๆไปเรย
ใครหลายๆคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตช้าน ช้านต้องขอโทดด้วยจิงจิง
ช้านไม่ได้จะตั้งใจทำร้ายจิตพวกคุณ
เพียงแต่ช้านคิดว่าตัวช้านยังไม่พร้อมที่จะมีรักครั้งใหม่ในตอนนี้
ช้านยังอยากสนุกสนาน ร่าเริง เท่วเตร่ กับเพื่อนๆ แบบนี้ไปเรื่อยๆก่อนน่ะ
ช้านคิดว่าพวกคุณคงรับช้านได้ไม่นานแน่ๆ
หากช้านยังเปนผู้ญ.ขี้เมาทุกวันแบบนี้
ไว้พร้อมเมื่อไหร่แล้วค่อยว่ากันนะ
..อวสาน..
ลำคาญ....สราดดดดดจาตามกรูปายหนายเนี่ย??
แมร่งลำคาญว่ะ
กรูอยากมีชีวิตส่วนตัวบ้างอ่ะ
เข้าจายป๊ะเนี่ย
พูดภาษาไทยม่ายรู้เรื่องรึไงฟร๊ะ
ถ้ากรูไปตาย
เมิงจาตามไปป๊ะ ??
สราดด
ไป๊ ไปตามคนอื่น ไป๊
กรูม่ายไหวแร๊น
กรูจาเปงบร้า
แถมโรคประสาทจาถามหากรูแระเนี่ย
อย่ามายุ่งกะกรู
เฮ้อ..
กรูหนีจนม่ายรู้จาหนีไปไหนแระ
ขอร้องให้ไปไกลๆกรูหน่อย
กราบเหอะ นะ นะ ^Ozzy Obourne^I
LoVe
 ..OzZy OsBoUrNe.. ว่าง-ว่าง-อ่ะนะ..ส่งท้าย"ปีหมู" ต้อนรับ"ปีหนู
แบบเรียบๆ ง่ายๆ กับคนที่ง่ายๆ ธรรมดาๆ
ก้อดูดี มีความสุขดีเหมือนกันนะ
ก็แค่..นั่งกินข้าวธรรมดาๆ จิบเบียร์นิดนึง คุยกันเรื่อยเปื่อย
แบบไม่ต้องซีเรียส และก้อไม่ต้องมีพิธีรีตองอะไรมาก
แค่นี้ก้อมีความสุขได้แล้ว..
ช่วงนี้ไม่ค่อยมีเวลาว่าง ยุ่งๆ เหนื่อยๆ ทำงานเยอะ
ไม่มีแม้แต่เวลาที่จะให้ตัวเอง
แต่ไม่เปนไร ยุ่งๆ เหนื่อยๆ งานเยอะๆ
เงินมันก็เยอะตามมาด้วย..อิอิ
เฮ้อ!! มีความสุข
เห็นเงินแล้วหายเหนื่อยกันเลยทีเดียว
ดีใจว่ะ..หาเงินได้เยอะขนาดนี้เชียวเหรอนี่
รู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่าขึ้นมาทันที..
เอ!! ไม่รู้ว่าอะไรมันมาดลใจให้ทำงานหนักขนาดนี้ก็ไม่รู้ดิน๊า
แต่เอาเถอะ..จะอะไรก็ชั่งมัน
แค่ตอนนี้..อยู่ดี กินดี มีความสุข ก็พอแล้ว
ได้ใช้เงินตามสบายเต็มที่
อยากได้ไรก็ได้..อยากซื้อไรก็ซื้อ อยากกินไรก็กิน
ไม่ต้องอดทนและก็ไม่ต้องลำบากเหมือนแต่ก่อนแล้ว
เย้ เย้ เย้ ...ดีใจจิงจิงเร๊ยยยย
วันนี้พอมีเวลาว่างนิดหน่อย เรยขอเข้ามาสู่โลกแห่งเทคโนโลยีกะเค้าซะหน่อย
แต่ก็ได้แค่ชั่วครั้ง ชั่วคราว แป๊บๆเท่านั้นแหล่ะ
แบบว่า"...คุณลุง..?.."ไม่อยู่
ไปเล่นคอนเสริตท์ที่จ.ไรจำไม่ได้
ไอ้เราก็เลยว่างตัวปลิว..ไม่ต้องไปนั่งรออย่างเหน็ดเหยื่อที่ปาร์กิ้งทอย
น่าเสียดาย อาทิดนึงเจอกันแค่2-3วันเองอ่ะ
ไม่เหมือนเราก็พี่หลิน(พี่สาวแสนน่ารัก)เจอกันแทบจะทุกวัน
นอนด้วยกันก็เกือบทุกคืน
จนแทบจะเปนคู่รักแห่งปีแระเนี่ย
วันไหนไม่ได้เจอพี่หลินวันรู้สึกคิดถึงแปลกๆ บอกไม่ถูก 555
แต่ถึงยังไงก็คิดถึง(..คุณลุง..?..)มากกว่าอยู่ดี
ฮั่นแน่!!!พี่หลินแอบอิจฉาอ่ะดี๊ รู้น๊า..เหอเหอเหอ
เอาล่ะวันนี้ไว้แค่นี้ก่อนแระกันนะ
วันละนิดละหน่อย พอหอมปากหอมคอ
หวัดดีปีใหม่..โชดดีมีชัย..กันทั่วหน้านะก๊าฟฟฟฟ..พี่น้อง
รวย รวย รวย ขอให้มีเงินเย๊อะๆอย่างนี้ตลอดไปเร๊ยยยย
* (..คุณลุง..?..)อย่าลืมกินวิตมินกับยาล้างสารพิษที่ซื้ให้ด้วยนะ มันช่วยชะลอความแก่ได้555
(ต้องกินนะเพราะมันแพง)นี่ออกแนวบังคับเล็กน้อย คุณลุงกินเหล้าเยอะยา2ตัวนี้มันจะช่วยเรื่องตับได้น๊า
* อีกไม่นานเราก็จะได้ไปเที่ยวพักผ่อนกันแบบยาวๆแล้วดิน๊ะไม่รู้ว่าที่เหนือจะยังหนาวอยู่ป่าวน๊า
ไม่หนาวไม่เปงไร ไปเกาะช้างแทนก็ได้เน๊อะ ดีป๊ะ..
* พี่หลินเตรียมตัวเคลียงานให้เรียบร้อยนะ เครียทางด้วย จะชวนสายไหนไปก็เลือกเอาซะคนนะ 5555
(น้องไม่ชวนใครแล้วล่ะ เพาะมี..คุณลุง..ไปด้วยแย้ว..กรู๊....)
* คุณก็เหมือนกันเตรยมตัวเคลียงานให้เรียบร้อย ไม่ใช่ติดคอนเสริตท์อีกล่ะ
* อ้อๆ พี่หลินๆ ขออวยพรให้ขายงานได้เร็วๆน๊าก๊าฟฟฟ..
จะได้ไม่นอยยยย..และจะได้มีเงินเย๊อะๆไปหนุกหนานกันให้สุดๆไป
* ปล่อยแก่กันก็คราวนี้แหล่ะว๊า...5555 (ยกเว้นน้องก๊าฟฟฟ..อิอิ)
เลิกดีวันนี้ได้เลิกงามยามดี
เข้ามาอัพเดตกะเค้าซ๊ากกะที
เอาเปนว่า..ตอนนี้มีความสูขดี ดีก่าแย้วกานนะ
- ตื่นเช้า
- ทำงาน
- กินอิ่ม นอนหลับ
- กลางคืนก็กินเหล้า เมายา
- เปนสุขกะเพื่อนพ้อง
- ไปวันๆก้อน่าจะพอแระ
- ชีวิตสุขสมอารมณ์หมายซะที
ปล. เจอกานที่ปาร์คกิ้งทอยนะ พื่อนพ้องน้องพี่
จงเมาอย่าให้มีสติ...ยะฮู้
บันทึก..บทที่4..ของ..bowjung หน้านี้เราขอมอบให้ "Chuyochi"
ขอบคุณนะคะที่คอยช่วยเหลือโบตลอดมา
โบรู้สึกซึ้งในน้ำใจคุณจิงๆ
คุณเปนเพื่อนที่รู้ใจโบที่สุด ในตอนนี้
ขอบคุณสำหรับคำแนะนำและกำลังดีๆที่มอบให้นะ
โบรู้สึกโล่งใจและหายเหนื่อยไปเยอะเลยล่ะ
โบคงต้องปรับตัวอีกเยอะ..สำหรับที่นี่
แต่ก็อุ่นใจขึ้นเยอะเช่นกัน..ที่มีคุณคอยช่วยเหลือ
คุณเปนคนดีคนนึงเลยทีเดียว
รักษาความดีนี้ไว้เรื่อยๆนะ
อ้อ..ลืมขอบคุณอีกเรื่อง..ที่พาไปดูคอนเสริต สนุกมาก(แต่ไม่ค่อยจะรู้เรื่องเท่าไหร่หรอกนะ)
ถ้าไม่รังเกียจ..อาทิตย์หน้าที่บ้านของโบจะไปที่"ภูเขาไฟฟูจิ"กัน
คุณไปเที่ยวด้วยกันสินะ..
โบเขียนเปนภาษาไทย..คุณน่าจะอ่านเข้าใจ
ถ้าไม่เข้าใจตรงไหนก็ถามนะ..
โบอยากสอนภาษาไทยให้คุณเก่งๆ..เพื่อเป็นการตอบแทน
ที่คุณสอนภาษาญี่ปุ่นและคอยช่วยเหลือโบมาโดยตลอด
...แล้วเจอกันที่ร้านนะ..."ชุโยชิ"
บันทึก..บทที่3..ของ..bowjung"ทริค-ออ-ทรีท"..โฮ่ โฮ่ โฮ่..
วันฮัลโลวีนผ่านไปด้วยความหนุกหนานแบบเหงาๆ
หนุกตรงที่ได้แต่งตัวเปนผีไปเคาะประตูขอหนมตามบ้านคน
ได้หนมเยอะแยะ..แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่าเมื่อปีที่แล้ว
เราไปฮัลโลวีนกันที่แฮปปี้..ถึงแม้ว่ามันจะไม่หนุกมาก
แต่ก็มีความสุขดีนะ..
หนำซ้ำปีนี้เคราะห์ซ้ำกำซัดต้องมาซวยอะไรกันที่ต่างแดน
เลิกจากเปนผีแล้วกระเป๋าตังดันมาหายซะอีก..กรูแมร่งโง่ชะมัด
เอ๊ะ..รึว่าผีมันจะเอาไป555 ยังมีน่ามาอารมร์ขันอีก
ความซวยมาเยือนรึยังไม่วายอีก
แต่ก็ยังโชคดีอยู่ไม่น้อย..ที่มีเจ้าชายขี่ม้าขาวมารับ
พากลับบ้าน..ไม่งั้นละก้อร้องไห้ตายแน่
"อาริงาโตะ..Chuyochi"นะ หากไม่ได้คุนชั้นคงเศร้าแน่
วันไหนว่างๆจะพาไปเลี้ยงข้าวตอบแทนนะก๊าฟฟฟฟ
ที่แน่ๆ ทุกอย่างมันหายไปในพริบตา ทั้งเงิน รูป บัตรต่างๆ
ต้องเริ่มต้นใหม่อีกแระ..แย่ว่ะ..เหนื่อยจิงๆ
แต่เอาน่า..ก็ต้องสู้กะมันอยู่ดี..เพื่ออะไรๆที่ดีกว่าในอนาคต..เฮ้อออ!!!
ปล.
*แต๊งกิ้วไอ้อ้วน ที่ยังไม่ลืมกันอุดซ่าโทมาหา..คิดถึงอ่ะ แล้วคุยกัน
*ลูกคิดถึงแม่ทุกวัน..รักแม่มากด้วย
บันทึก..บทที่2..ของ..bowjungวันนี้เอารูปชุดพนักที่ร้าน ช่วงเทศกาลฮัลโลวีนมาให้ดูกัน
ไม่รู้ว่าจะน่ากลัวขนาดไหนนะ..
สู้บ้านเราได้รึป่าวหว่า
เด๋วดูเอาเองนะ
ตอนนี้ขอบ่นอะไรไปเรื่อยๆก่อนนะ..
อากาศที่นี่เย็นมาก..เราเองคงยังปรับตัวไม่ได้
มันทรมานมากเวลาเดินออกจากบ้าน..เพาะมันเย็นไปถึงกระดูกเลยทีเดว
ตอนนี้เราเองก็ไม่ค่อยสบาย..เปนหวัดอะไรกันนักกันหนาก็ไม่รู้
น้ำมูกมันก็ไหลอยู่ได้น่าลำคาญจังว้า
หัวก็ปวดไม่รู้จักหยุด
เรื่องก็มีมาให้คิด ทั้งๆที่ไม่น่าจะต้องคิดเลย
เพราะไม่รู้ว่ามันจะจิงเท็จแค่ไหน
(ช่างเถอะ..เราเองก็ตัดปัญหาไปแล้วนี่นา)
มีเรื่องบางเรื่องอยากจะระบายซะเหลือเกิน..แต่ยังพูดไม่ได้ตอนนี้
เพาะมันยังไม่สามารถรู้แน่..ว่ามันจะเปนไปอย่างนั้นรึป่าว
ไม่อยากให้เปนอย่างนั้นเลย..
เพาะคนที่ลำบากน่าจะเปนเราคนเดียวนะ
ใครอีกคนเค้าคงไม่ได้มารับรู้กะเราด้วย
ถ้ามันจะเกิดขึ้นจิง
เราเชื่อว่าทุกอย่างมีทางแก้ไข
และเราก็เชื่ออีกว่าที่นี่..น่าจะมีทางออกที่ดีให้เรากว่าที่เมืองไทยซะอีก
วันนี้พอแค่นี้ก่อนแล้วกันเน๊อะ..ปวดหัวสุดๆเลย
ไปนอนพักผ่อนเอาแรงก่อนีกว่า
พรุ่งนี้จะไดมีพลัง
-ขอบคุณ..นัทเพื่อนรักนะ ที่ยังไม่ลืมเรา อุจส่าห์แวะเข้ามาทักทายกัน แถมยังฝากข้อความไว้ให้คิดถึง+น้ำตาตกกันเล่นๆด้วย..คิดถึงว่ะ
บันทึก..บทที่1..ของ..bowjung มาถึงที่นี่ได้ 2 วันรู้สึกว่ามันช่างเหงาอย่างบอกไม่ถูกเลยทีเดียว..เพื่อนที่นี่ยังไงก้อไม่มีวันเหมือนเพื่อนที่บ้านเราเปนอันขาดเวลาว่างที่มีอยู่ก้อคงหนีไม่พ้นการเขียนอะไรไปเรื่อยเปื่อยระบายมันไปเรื่อยๆ..ตามประสาคนอยู่ต่างแดน..อ่ะนะ
มาถึงที่นี่วันแรกก้อเอาสัมภาระทั้งหลายทั้งปวงไปเก็บให้เข้าที่เข้าทาง..จากนั้นก็ไปช่วยเค้าเปิดร้าน
เพลงแรกที่พนักงานคนญี่ปุ่นในร้านเปิด..รู้มะว่าเปนเพลงไร..หากให้ทายคงจาทายกันไม่ถูกหรอก
ขนาดเราเองยังลืมมันไปแล้วด้วยซ้ำ..แต่พนักงานเค้าบอกว่าเค้าชื่นชอบมาก แล้วเค้าจะเปิดเปนเพลงแรกในทุกๆเช้า
"หากความรักทำให้สุขสมก็อยากไขว่คว้ามาชื่นชม
แต่หากความรักทำให้โอดตรม ต้องจมน้ำตากันไป
อยากจะถามรักเปนเช่นใดกันเล่า รักเปนเช่นใดหนอ
ถามใครไม่มีใครตอบแค่อยากจะรู้ ว่ารักเปนเช่นใด"
จากท่อนนึงของเพลง รักเปนเช่นใด
ของ วงสิบล้อ (ไม่รู้จำได้ป่าวนะ)
ทำให้เราเกิดความคิดไรไปเรื่อยเปื่อย นั่งคิดโน่นคิดนี่ คิดถึงบ้าน คิดถึงแมร่งทุกอย่าง น้ำตาตกอีกแล้ว
ครั้งแรกที่เราได้ฟังรู้สึกว่าเพลงนี้ช่างประชดประขันซะเหลือเกิน
หากใครเคยมีแฟน คงคุ้นเคยกับการถูกถามว่า"ตัวเองรักเค้าบ้างรึเปล่า"
"ตัวเองรักเค้าแค่ไหน" อะไรอีกหลายอย่าง รวมทั้งนิยามรักทั้งหลาย
รักคืออะไร ช่างเปนคำถามยอดฮิตเหลือเกิน ผู้คนมากมายต่างเฝ้าหา
นิยามให้แก่มัน บ้างก็ว่าความรักคือการเสียสละ แต่เราก็ยังเห็นผู้คน
มากมายต่างแก่งแย่งกัน บ้างก็ว่าความรักทำให้โลกสดใส แต่เลิกกันทีไร
ก็มานั่งร้องห่มร้องไห้ทุกที โดยเฉพาะวัยรุ่นช่างทุ่มเท และ ให้ค่ากับมัน
มากมายเหลือเกิน เราต่างคิดกันไปว่า เราสามารถจับจองและเปน
เจ้าของและสิ่งที่เราเรียกว่ารักได้ ( ทั้งที่มันเปนนามธรรมแท้ๆ )
เราต่างคิดกันไปว่าหากเรารักใครซักคน คนๆนั้นก็น่าจะให้ความรักเรา
ตอบ (แล้วไหนบอกว่าความรักคือการให้โดยไม่หวังผลตอบแทน?)
คงเพระความเข้าใจผิดๆเหล่านี้ล่ะมั้ง จึงทำให้ผู้คนผิดหวังในความรักกันอยู่
ในความเปนจิง สิ่งที่ใครเรียกกันว่า" รัก "มันแทบจะไม่ทรงคุณค่า
และไม่มีความหมายอะไรเลยด้วยซ้ำ มันก็แค่อารมณ์ ๆ นึงที่
เราตั้งชื่อมันขึ้นมาว่า รัก ซึ่งไม่ต่างอะไรกบคำว่า เกลียด ดีใจ หรือ
เสียใจ (และก็แปลกที่คำดหล่านี้กับไม่มีใครตั้งนิยามให้ช่างนาน้อย
เนื้อต่ำใจเปนอย่างมาก) เส้นที่แบ่งความหมายะหว่างคำว่า รัก
( นามธรรม ) กับ หลง (อารมณ์) มันบางเบามาก
แต่อย่างไรก็ตามไม่ว่ารักจะเปนอะไรมันก็ยังเปนที่ต้องการของคน
ทุกยุคทุกสมัยอยู่เสมอ ทุกคนต่ายังคงไขว่คว้าหารักแท้ของตน
(เค้าว่ากันอย่างนั้นนะ) ม้บางคนตองเจ็บต้องรอก็ทำได้เพื่อความรัก
รักคงจะมีพลานุภาพ(ทำลายล้างสูง) อย่างที่เค้าพูดกัน มีคนเคยพูด
ไว้ว่า"รักมีรอบตัวแต่เรามิอาจจับจองมันได้"ซึ่งเราว่ามันจริง
เพราะหากเราคิดจับจองเปนเจ้าของมัน คำว่ารักของเรามัน
หมายถึงความทุกข์แน่ๆ อย่างที่บอก รักคืออะไรไม่สำคัญหรอก
ขอแค่เราใช้มันเปนก็พอ
" เมื่อความรักมันต้องเปนไปไม่มีใครๆครอบครองได้
เมื่อความรักมันไร้ความมายก็หลงงมงายกันไป "
อุ๊แหม!! เพลงๆเดียวทำเอาเขียนซะเรื่อยเปื่อยเลย ก็นะ คนมันกำลังทึ่งอ่ะนะ คนที่นี่รู้จักวสิบล้อด้วยเหรอ
แถมยังปลาบปลื้มพี่ฮิวโก้ด้วย และก็เข้าใจความหมายของเพลงดียิ่งกว่าเราซะอีก...
พอแค่นี้ก่อนดีกว่านั่งเล่นนานแล้ว เดี๋ยวจะถูกบ่นว่าไม่ยอมทำงาน แล้วจะมาเล่าไรให้ฟังกันอีกบ่อยๆนะ
(โปรดคิดตามตอนต่อไป...)
- เพื่อนๆที่ฝากข้าพเจ้าซื้อของ อดใจรอกันนิดนะยังไม่มีเวลาไปซื้อให้เลยอ่ะ กลัวหลงด้วย 555 รอไกด์นำทางก่อนแป๊บนึง คิดถึงพวกมึงว่ะ
- ผู้คนเยอะแยะมากมายวุ่นวายกันไปหมด แต่เรากับมานั่งเหงาบ้าบออยู่ได้ เซ็งเป็ด
- คิดถึงแม่ พี่บอย อาอี๊ น้องๆ
- คิดถึงอาหารที่บ้านเรา ร้านเหล้าดีๆเน๊อะ
- คิดถึงทุกคนที่ไม่ได้เอ่ยถึงนะ..อ้อ รวมไปถึง
blink ด้วยนะคะลาก่อนทุกคนนี่ก้อเหลือเวลาอีกไม่กี่นาทีแล้วดินะ
ที่เราจะจากบ้านเกิดเมืองนอนไปในที่ ที่มีผู้คนมากมาย
คงคิดถึงเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นที่นี่มาก
รวมทั้งคนที่นี่ด้วย..โดยเฉพาะ((แม่))
ไม่รู้จะพิมพ์ไรดีนะ..
ตอนนี้พิมพ์ไปก็น้ำตาล่วงไป
ไม่อยากไปเลยจิงๆ..แต่เผื่อลบคำสบประมาท
ของใครหลายๆคน..เราต้องทำได้
เราต้องอยู่ได้
หวังว่า..คนทางนี้คงไม่ลืมเรานะ
ลาก่อนนะ..ทุกคน
-ลูกคงคิดถึงแม่มากนะ..ดูแลสุขภาพด้วยนะคะแม่
-พี่บอยดูลแม่ด้วยนะ..น้องรักพี่มากกกก
-พี่แบงค์น้องโบไปนะ รักพี่แบงค์นะคะ
-ขอบคุนเพื่อนฝูงทุกคนที่โทมาสั่งลากันนะ..ดูเหมือนกูไม่ค่อยสนใจจะคุยกะพวกมึง
แต่จิงแล้วน้ำตากูจะล่วงว่ะ กูไม่อยากคุยกะพวกมึง เพาะกูคิดถึงพวกมึงอ่ะ..ไม่โกดกูนะ
อย่าเร๊ยยยย..คนดีๆมีอีกเยอะ การมอบความรู้สึกดีๆให้กันเปนเรื่องที่น่ายินดีนะ
แต่น่าจะมอบให้ตรงกับความเหมาะสม..ก็จะดีมากเลยทีเดียว
..........................................................................
อย่ามาชอบเราเล๊ย..ขอบคุณที่ทำดีกับเรานะ
นายก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าเรามี แฟน อยู่แล้ว
แล้วเราก็รักแฟนเรามากด้วยและก็จะไม่เลิกรักด้วยเช่นกัน
นายก็รู้จักแฟนเราไม่ใช่เหรอ..นายน่าจะรู้ดีว่าเราเปนคนยังไง
การที่นายมาทำดีกับเราเพียงระยะเวลาแค่ไม่นาน
ไม่ได้ทำให้เราเปลี่ยนใจงายๆหรอกนะ..จะบอกให้
เราคบกะแฟนเรามานาน..มีทั้งทุกข์มากกกและสุขมากกก
มันยังทำให้เราเลิกกะแฟนเราไม่ได้เลย
นับประสาอะไรกับการทำดีเพียงแค่นี้ล่ะ..จิงมะ
เรายังอยากเปนเพื่อนกับนายอยู่นะ..หวังว่านายคงเข้าใจเรา
และก็ไม่โกดและเกลียดเราหรอกนะ
ผู้หญิงดีๆสำหรับนายยังรอคอยนายอีกเยอะ..เชื่อเราดิ
**..เรารักแฟนเราจิงๆ..โทดทีนะ** คนที่เข้าใจ..และรอคอยเราอยู่บางทีคนเข้าใจเรา..อาจจะอยู่ใกล้ๆตัวเรา
โดยที่เรามองข้ามเค้าไป
ขอบคุณที่เข้าใจและอยู่เคียงข้างเสมอ
เราหนิ..แย่จิงๆเลย
เกือบจะเสียสิ่งดีๆสำหรับชีวิตไปซะแล้ว
ขอบคุณที่กลับมาหากันอีกครั้งนะ
ขอโทดที่เคยมองข้ามสิ่งดีๆ
ที่มอบให้
ครั้งนี้รู้แล้วว่าใครที่เปนห่วงเปนใย
คอยมองเราอยู่ห่าง
ยามเราสุข..เค้าก็ดีใจด้วย
ยามเราทุกข์..เค้าก็ปลอบโยนให้
(ดูเหมือนเราเหนแก่ตัวยังไงก็ไม่รู้ดิเน๊อะ)
แต่มันก็ยังไม่สายเกินไปหนินา
ที่เราจะตอบแทนความดีของเค้าบ้าง
ถึงแม้ว่าเวลามันจะเหลือน้อยเต็มที
แต่เราจะทำให้ดีที่สุด
อ้อ..อย่าลืมที่สัญญานะ..ว่า
ที่จะไปเยี่ยมเยียนกันที่ต่างแดนน่ะ
แล้วจะรออยู่ที่ ที่ไกลแสนไกล
หากมาจิงๆ
ก็จะได้ฟังคำตอบที่รอคอยมานาน
ไม่รู้จะพูดยังไงดี
นอกจากคำว่า"ขอบคุณจิงๆ"
อยู่หนาย-ม่ายเหนมานมานานแล้วสิ่งที่เราเห็น..ที่เราเปนล้วนเกิดจากความอยาก..
ที่ฝังอยู่ในจิตใจของมนุษย์ธรรมดา.. ซึ่งไม่แปลกอะไร
การแข่งขัน ประชัน เพื่อได้มาซึ่งสิ่งที่ตัวเองอยากได้ อยากมี อยากเปน จึงเปนเรื่องปกติ
แต่ปัญหามีอยู่ว่า..คนบางคน อยากมีมาก อยากได้มาก อยากเปนมาก
ความไม่อิ่ม ไม่รู้จักพอ...จึงสร้างความวุ่นวายให้เราได้เหนในสังคม
ยังไงก็แล้วแต่...เราก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงเรื่องราวเหล่านั้นได้
เพียงว่าเราจะใช้ชีวิต ปนคละไปกับมันได้ยังไง
คนชั่ว...มีเหตูผลในการกระชั่ว..ฟังดูน่าสงสาร
คนดี...แกล้งดีหรือดีโดยสันดาน เราก็ดูไม่ออก
เพราะคนกลับกลอกก็มีอยู่ทั่ว
หลายคนเริ่มรักตัวเองมากขึ้น เพราะผิดหวังจากคนที่แกล้งทำเปนรัก
ความรัก-ความสามัคคี-ความเอื้ออาทร
อยู่ที่ไหน..เราหาไม่เจอ
มีใครที่เคยพบเจอสิ่งเหล่านี้บ้างหว่า...แล้วน่าตามันเปนยังไง..ช่วยบอกที
*****************************************************************
จำเลย..จำเปนอะไรกานนัก กานหนาวะเนี่ย!! ม่ายว่าจามีเรื่องหนาย เรื่องอาราย เราต้องเปนผู้ผิดอยู่เรื่อยเลย
..ได้.. เราเปนคนผิดคนเดียวก็ได้ ผิดทั้งๆที่ยังม่ายรู้เรื่องอารายเลย ผิดที่พูดความจิง
ทำไมวะ..ทำไม!!! เราต้องรับผิดแต่เพียงผู้เดียว ทั้งๆที่เรื่องมันไม่ได้มาจากเราทั้งหมด
ถามหน่อยเหอะ.."หากคนไม่เอาไม้มาแหย่จมูกเสือ แล้วอยู่ดีๆเสือมันจะมากัดคนได้ยังไงวะ"อยากจะรู้จิงเชียว
ก็เหมือนกานแหล่ะ ถ้าใครก็ไม่รู้ไม่มาพูดอย่างโน้น อย่างนี้ใส่เรา เราจะหาเหาใส่หัวให้ตัวเองโดนด่าทำไมวะ..
เฮ้อเหนื่อยว่ะ!!! บอกมากไป พูดมากไปก็เปนภัยกะตัวเอง..แต่ขี้คร้านจาไม่พูด ไม่บอกเลย
ตัวเองก็เก็บกด..แล้วคนที่เราหวังดี อยากให้รู้ก็ไม่รูซะทีว่าความจิงมันเปนไงกานแน่
น่าเบื่อโว้ยยยยยยย
ป.ล. เพิ่งมารู้วันนี้เอง ว่าตัวเองเปนคนที่แย่มากซะเหลือเกิน พูดแต่ความดีเข้าหาตัว แล้วพูดใส่ร้ายคนอื่นให้คนอื่นผิด กลายเปนคนพูดโกหกไปแล้ว ดีจัง อยู่ๆก็ได้รับสัพคุณเพิ่ม
แต่เอาเถอะ..ไม่มีใครสามารถลบล้างความผิดนี้ให้เราได้ นอกจากเวลาเท่านั้น ที่จะช่วยเราได้ แล้วจะได้รู้กานไปว่าความจิงคืออารายกานแน่
พูดมากไปเด๋วผิดอีก ให้รู้เองดีกว่า จะได้เข้าใจ
ถึงแม้วันนี้จะยังไม่เข้าใจ จะโกด จะเกียด หรือจะไม่ไว้ใจแล้วก็ตามแต่ เราไม่ซีเรียสและไม่โกดแล้วด้วย ใครจะคิดยังไงก็ช่างแล้วล่ะ
พูดมากไป อธิบายมากไปก็ไม่ได้ช่วยอะไรให้มันดีขึ้น อยู่เฉยๆดีก่า แล้ววันนึงเค้าก็จะรู้เองแหล่ะนะ
ต่อไปนี้ก็จาไม่พูดถึงเรื่องนี้อีก หากมีไรเดี๋ยวเราจะเก็บไว้เอง คงไม่เอาเรื่องพวกนี้ไปทำให้ปวดหัวแล้วล่ะ ให้เค้ารู้เองน่าจะดีกว่า
เข็ดแล้วกลัวถูกด่าอีก
เซ็งว่ะ เบื่อว่ะ เหนื่อยว่ะ แต่เราไม่ยอมแพ้กะเรื่องแค่นี้อยู่แล้ว สู้โว๊ย
ถึงแม้ใครจะไม่เข้าใจเรา แต่เรายังมีเพื่อนที่ยังคอยเปนกำลังใจและเข้าใจเปนที่พักพิงยามเราเหนื่อยล้าอยู่นะ
เราจะท้อแท้ไม่ได้สิ..ต้องไม่ทำให้คนที่เข้าใจเราผิดหวังสิ..จำไว้แม่คนซื่อบื้อ
แมร่ง!!อยากระบายค่ะ.....ก่อนอื่นต้องขอโทดผู้ที่เข้ามาเยียมชม...
หากข้อความที่ท่านจะอ่านต่อไปนี้
เปนข้อความที่ไม่สุภาพ..อย่าว่ากานเลยนะคะ
เพาะมันสุดๆแล้วอ่ะค่ะ..
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
กรูเกลียดผู้ชายเหี้ยๆอย่ามรึงโว๊ยยย..ไอ้สาดเอ๊ยยย
แมร่ง!!มรึงทำแบบนี้กะผู้หญิงได้ไงวะ กรูไม่เข้าใจเลยจิงๆ
เฮี๊ย!!นี่กรูเปนเพศเดียวกะแม่มรึงนะโว๊ยย..
ถ้าวันนึงแม่มรึงโดนอย่างที่มรึงทำบ้างอ่ะ..มรึงจะรู้สึกยังไงวะ..กรูอยากรู้ว่ะ
หรือ..คนเลววว อย่างมรึงคงคิดไม่ได้หรอกมั้ง..กรูว่า
ไอ้สาดดด...ไอ้เลววว...ไอ้ระยำ..นรกส่งมรึงมาเกิดป่าววะเนี่ย
มรึงถึงได้เลวทรามต่ำช้าขนาดนี้
ไอ้ชาดหมา..ไปตายซะไป๊..ประเทศชาติจะได้สูงขึ้นกว่านี้
คนอย่างมรึงต้องสั่งสอนและได้รับบทเรียนที่สาสมซะบ้าง
และกรูขอสัญญาไว้ตรงนี้เลยว่า..
ไม่ต้องเปนห่วง..กรูไม่ปล่อยมรึงไว้แน่
..กรูเอาคืนแน่..
เดี๋ยวกรูจะจัดส่งของขวัญชิ้นใหญ่ไปให้มรึงแน่นอน
มรึงจะได้รู้ซะทีว่า..กรูไม่ได้เปนผู้หญิงทั่วไปหรือคนกระจอกๆ
ที่คนอย่างมรึงจะมารังแกกันได้ง่ายๆนะโว๊ยย
หากมรึงได้รับของขวัญชิ้นใหญ่ที่กรูจัดส่งให้เรียบร้อยแล้ว
ช่วยไปให้ไกลๆส้นตีนกรูหน่อย..แล้วโปรดช่วยจำใส่
กะลาหัวไว้ซะด้วย..ว่า..อย่ามายุ่งกะกรูอีก
แล้วมรึงก็ช่วยเลิกรังแกเพศเดียวกะแม่มรึงได้แล้ว
ไม่อย่างนั้นจะหาว่ากรูไม่เตือน..
ไอ้ควายยย..สัตย์นรก..เวรระยำ
อ้อๆลืมบอกไป..
หากมรึงมีโอกาศเข้ามาอ่านก็ระวังตัวหน่อยแล้วกัน
เพาะไม่รู้ว่าของขวัญชุดใหญ่จะส่งถึงเมื่อไหร่
มันคงมาไม่รู้ตัวหรอกนะ
แล้วไม่ต้องคิดจะหนีหรอก..
มรึงหนีกรูไม่พ้นแน่..อิอิ
#################################
p.s. จัดของขวัญชุดใหญ่ให้ไอ้เลว..ได้เลยนะพี่น้องทั้งหลาย เอาให้เต็มที่เลย ไม่ต้องเกรงใจ
แต่เอาแค่ให้มันมากราบเท้าน้องโบงามๆก็พอค่ะ..ไม่ต้องถึงกะ..ตาย..เดี๋ยวตราบาปมันจะติดตัวน่ะพี่น้อง
ส่วนเรื่องเงินไม่ต้องเปนห่วงนะคะ..เดี๋ยวจัดให้งามๆไป..บวกค่าน้ำชาอีกนิดหน่อยก็ได้นะ แถมให้ค่ะ
**ประกาศไว้ ณ ที่นี้นะคะ**
ต้องขอประทานโทษทุกๆท่าน ที่บังเอิญเข้าเยี่ยมชม แล้วได้อ่านข้อความนี้ มันเปนข้อความที่หยาบคายมากเลยทีเดียว แต่ขอให้เข้าใจไว้ว่า ไอ้เหี้ยนี่มันเลวสุดๆ จนยากที่จะอธิบายได้ และหากทุกๆท่านทราบว่ามันทำอะไรไว้ ทุกท่านจะเข้าใจอย่างถ่องแท้และจะสนับสนุนในการกระทำที่จะสั่งสอนมันในครั้งนี้ แล้วจะพูดต่อกันอีกด้วยซ้ำว่า"แค่นี้มันยังน้อยไป"กับความเลวทรามของมัน
**ต้องขอประทานโทษไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ**
|
|
|
